او پس از شرکت در جنگ‌های استقلال ایرلند، به انگلستان رفت و به فعالیت سیاسی پرداخت. در بازگشتش به ایرلند، ریاست کلیسای جامع سنت پاتریک دوبلین را به‌عهده گرفت و در همین دوران آثار زیادی را به رشته تحریر درآورد. سوییفت را یکی از چیره‌دست‌ترین نثرنویسان ادبیات انگلیسی می‌دانند.

معروفترین اثر او سفرهای گالیور (۱۷۲۶) است. همچنین از آثار کوتاه‌ترش می‌توان، قصه یک لاوک (۱۷۰۴) و پیشنهاد مؤدبانه (۱۷۲۹) و نبرد کتاب‌ها (۱۷۰۴) را نام برد.