دوران خدمت سربازی این شهید والامقام قبل از انقلاب بود و از آنجایی نماز خواندن و انجام فریضه های دینی در پادگان ممنوع شده بود اما با این حال،شهید طاهری تحت هر شرایطی انجام واجبات را ترک نکرد.

سردار طاهری در کارخانه ذوب آهن فعالیت میکرد که با حمله عراق و نواخته شدن طبل جنگ عزم خود را جزم کرده و به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام شد.

شهید طاهری بعد از هر عملیات داغدار نیروهای شهیدش میشد و این داغ بر دلش سنگینی میکرد چنان که گویی فرزندانش را از دست داده و برای عزاداری این شهیدان سیاه میپوشید و از طرفی او را مشتاق وصال میکرد

شب عملیات والفجر ۱۰ بود که به عنوان جانشین گردان معرفی شد و روز عملیات در حین پیشروی خمپاره ای نزدیکش به زمین خورد و ترکش این خمپاره به بدنش اصابت نمود و او را به شهادت رسید.